Mε ενοχλει η ανόητη δαιμονοποιηση του internet. Eίναι εδώ, μαζί με όσους “είναι στο internet ” για κοινωνοικοποίηση, για μάθηση , για διασκέδαση , για δουλειά , για ενημέρωση , για …
Με συναρπάζει αυτή η επανάσταση που άλλαξε αυτό που θα νόμιζα ότι θα έκανα εάν βρισκόμουν χειμώνα σε νησί.
Απο τις μεγαλυτερες χαρές : η πραγματοποίση ονείρων μακρινών.
Αυτή τη φορα, και αιτία ήταν η κακή σχέση μου με τον χρόνο, είχα ξεχασει ότι διανύουμε το σωτήριο έτος 2008. Νομιζα ότι ακόμα δεν ειχαμε ξεμπερδεψει με το 2007 .
Εμενα όμως με ενδιαφερει το 2008, γιατί βρίσκεται 40 χρόνια μετά το 1968. Το Μάη στο Παρισι.
Θα ήθελα πάρα πολύ να ζουσα σε εκεινη την εποχη αθωότητας που γεννησε τους μεγαλυτερους ενοχους των ημερών μας.
Θα εγκληματούσα λεκτικά εις βάρος της καθεστηκύιας ταξης εγκυμονώντας στο νου ένα ακόμα απο εκείνα τα ευφάνταστα συνθημάτα .
Θα με προβλημάτιζαν άσφαλώς οι μισογυνικοί στοιχοι του Serge Gainsbourg και δε θα αγόραζα πια δίσκους του. Θα άκουγα μεταξύ άλλων Françoise Hardy.
Θα διεκδικούσα την πρόθεση και τη διάθεση της θέσης μου ως γυναίκα δεδομένου του ρήγματος που είχε προκαλέσει στη κοινωνία η Simone de Beauvoir . Θα ήθελα πολύ να ρίχναμε μαζί κάποιους κάτω από την καρέκλα.
Θα γελουσα τρανταχτα μέσα στον κινηματογραφο παρακολουθώντας το Erotissimo και μπορεί να λάτρευα το A Space Odyssey:2001
Θα σχηματιζα κυκλάκια καπνού, αιωρούμενη στη bubble chair του Eero Aarnio και θα οραματιζόμουν καταναλώνοντας ουσίες μέσα στη πολυχρωμη φαντασμαγορία του Panton.
Θα λατρευα την αισθητική της Mary Quant αλλα θα παρασυρόμουν σίγουρα από τη Psychedelic Rock ιδεολογικά και οχι μονο ενδυματολογικα. Νομιζω θα γινομουν χιππυ και θα ενοιωθα για πρωτη φορα πόσο γηραιά ειναι η ηπειρος μας και θα ήθελα να πάω στην Αμερικη.
Eλπιζω να ειχα ηδη πάει εκει το 1969 για να φτάσω καλοκαίρι στο Woodstock , τραγουδώντας Janis και σχολιάζοντας καποιον beatnick συγγραφεα με εκείνον τον σουηδό και την παρέα του που ταξίδευαμε μαζι στην καροτσα ενος φορτηγου.
…θα μπορούσα να μείνω και άλλο πίσω στο χρόνο, κάπου στο χώρο, με άλλες μουσικές.
Σήμερα, βγάζω ένα εισητήριο για το Παρίσι του χθες. Του δικού μου χθες και του Μάη.
dramamini
βιντεάκι που ανταγωνίζεται σε ταρακούνημα τους ισχυρότατους άνεμους που πνέουν στο Αιγαίο.
Θα χρειαστείτε δραμαμίνη για να το δείτε, εγώ χρειάστηκα γάντια, σκούφο και γρήγορα αντανακλαστικά για να αντιμετωπίσω τις χιονόμπαλες κατά τη διάρκεια της βόλτας μας σε πάνλευκο Κινίδαρο, Απείρανθο και Σταυρό Κεραμωτής στη Νάξο.
…και μέτα από αυτό το μάτι μου πέφτει στο αρθρο της THE NEW YORK TIMES Hitting It Off, Thanks to Algorithms of Love για το πως εξηγείται ο έρωτας με αλγόριθμους.
Tωρα καταλαβαίνω γιατί σήμερα εκείνοι που καλούνται να επαναπροσδιορίσουν το περιεχόμενο της παιδείας αποδίδουν ενα ιδιαίτερο ρόλο στα μαθηματικά.
J’Attendrai Le Suivant του Philippe Orreindy
Μου άρεσε για την κ(λ)υνική ματιά στη πραγματικότητα.
Για την πόρτα που άνοιξε και έκλεισε απότομα στο μυαλό μας όπως οι πόρτες του μετρό στον υπόγειο.
me yeia kai kaloriziko mwvenia neraida tou agrou na ksediplwseis ta pio trela sou oneira se autes tis selides
ητοι Ο κυριος Ιμπραήμ και τα άνθη του Κορανιου. Πως ο αραβας της γειτονιας νικαει τη μισαλλοδοξια με τα ανθη του Κορανιου του .
Απο το ομώνυμο έργο του αγαπημενου συγγραφεα Eric Emmanuel Schmitt. Και στην απόλαυση πραγματικά που μου προσφέρει η ανάγνωση των έργων του, μένει να προστεθεί η εμπειρία μιας θεατρικής παράστασης.
|
