Η άλλη εκδοχή

 το παρελθόν μας έχει το βάρος που το αφήνουμε να έχει. Η σκέψη , η δουλειά μας επιτρέπουν να το ελαφρύνουμε.

 8 Οκτωβριου 2008. Ο Αδολφος Χιτλερ απορρίπτεται. Τί θα συνεβαινε αραγε εαν εκεινη τη στιγμή η Σχολη Καλων Τεχνών της Βιέννης είχε αποφασίσει διαφορετικά; Τί θα συνεβαινε άραγε εαν η Επιτροπή ειχε δεχθεί και δεν είχε απορρίψει τον Αδολφο Χίτλερ; Εάν είχε κολακέψει και στη συνέχεια αναδείξει τις φιλοδοξίες του ως καλλιτέχνη;

Εκεινη η στιγμή δε θα είχε αλλαξει μόνο την πορεία της ζωής του νεαρού Αδόλφου Χιτλερ , αλλα και τη ζωή της ανθρωπότητας.

 

Με απαρχή αυτό το γεγονός , ο Ερικ Εμμανουελ Σμιτ ακολουθεί βημα-βήμα και αντιπαραθέτει, τη ζωή του Χιτλερ που απορρίφθηκε και τη ζωή του Αδόλφου Χ. που έγινε δεκτός στην Καλών Τεχνών .

κοιτάζοντας τα πλοία να περνούν_google_earth.com

Αρχίζω από την αρχή. Από τις λέξεις. Καραβια, θάλασσα, άνθρωποι. Καραβια στη θάλασσα. Ανθρωποι σε καράβια. Σε κίνηση. Σε ξεκίνημα. Σε γυρισμό.

 Eιμαι στο νησί. Στέκομαι. Μενω εδώ. Στο στερεο κομμάτι της γης. Στο σταθερό κομματι της ζωης μου. Οταν το καραβι σαλπαρει, το κοιταζω να φευγει. Να πηγαινει εκει που πηγαινει η επιθυμια μου μακρια στη θαλασσα, στον ωκεανο, στο βαθος του οριζοντα. Στρεφω το βλεμμα μου στις επομενες μερες.

Οι άλλοι ειναι στη θάλασσα. Κινουνται. Φευγουν. Ερχονται. Φτιαχνουν βαλιτσες. Στριμώχνουν αναμνήσεις. Οταν το καραβι σαλπαρει, βλέπουν το τοπίο των εμπειριων τους να απομακρυνεται. Εμάς να μένουμε. Οι άλλοι στρεφουν το βλεμμα τους στις προηγουμενες μερες.

Αν ειμουν αντικειμενο θα ειμουν χαρτης , παγκοσμιος. Αν ειμουν software θα ειμουν το Google Earth. Μου αρεσει η λογικη της distributed experience κατά το distributed intelligence.

Δεν ειμαι μόνη-μόνο εδώ- εγώ.

Με συμπληρωνουν οι ματιες, οι φωτογραφίες όλων απο την Πορταρα της Ναξου, από τις κορυφές της Salta. Θέλω να δω αυτο που ειδε ο γουατελματεκος ή ο ιρανός, και πιθανον (ή μαλλον σίγουρα) δεν εχω δει εγω.

Με γοητευει η δυνατοτητα ψηφιακού διακτινισμού. Μου αρεσει να οριζω διαδρομες και να τις ακολουθω χάρις στο τεραστιο ζεπελιν του μυαλού μου που αιωρειται πανω απο πολεις και χωρια και μου επιτρεπει να φανταζομαι τη ζωη των αλλων.

Σε λίγες μέρες πετάω για Παρίσι. Δώρο για τα γεννέθλιά μου. Για να είμαι εκεί το Μάη. 

Καποιοι θα δουν την προσγείωση εκεί κάπως έτσι.

το φαρμακείο των θεών

ή απλά παρατηρώντας τη φύση…

Δε μου αρεσει να αναδημοσιευω ή να προωθω mail οταν δεν αναφερονται πηγες και δεν εχω διασταυρωσει προσωπικα την ορθοτητα τους. Για το συγκεκριμενο διαπίστωσα απλά οτι κυκλοφορει αυτες τις μερες στο παγκοσμιο ιστό και φιλοξενειται σε διαφορα blogs και ως God’s Pharmacy. Προφανως θα φτασει και σε εσας ωσονούπω, εαν δεν εχει ηδη .

Δεν ξερω εαν οντως ισχυουν ολα, αλλα έχει ενδιαφερον . Απολαυστε το ή δοκιμάστε τα!

Μια φέτα καρότο μοιάζει πολύ με το ανθρώπινο μάτι - είναι σαν να βλέπουμε την κόρη, την ίριδα και τις ακτινοειδείς ραβδώσεις του ματιού! ΝΑΙ η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι τα καρότα προωθούν τη ροή αίματος στο μάτι και ενισχύουν τη λειτουργία του 

Η τομάτα είναι κόκκινη και έχει τέσσερις κοιλότητες ή κοιλίες. Και η καρδία είναι κόκκινη και έχει και αυτή τέσσερις κοιλίες. Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η τομάτα είναι καταπληκτική τροφή για την καρδιά και το αίμα.

βγάλε φωτογραφία από το παραθυρό σου

ο Ενθουσιασμος μου φοραει Α κεφαλαιο. Εναν ολοκληρο χειμωνα στο νησι, περιμενουμε την ανοιξη. Περισσοτερο και απο το καλοκαιρι. Την Ανοιξη ΑΝΟΙΓΕΙ η μερα. Για να ετοιμαστουμε για το σχολειο, πια δεν αναβουμε τα φωτα. Εξω ειναι μερα, οχι μαυρο έρεβος.

η ζωη με το web 2.O- comics

Eπειδη καλό ειναι να υπαρχει αντιλογος και ακόμα περισότερο ΗUMOR , αναρτώ το super duper WEB 2.o comics, σε απάντηση προφατης δημοσίευσης στο ομογαλακτο blog chatedit.

διαφημισεις WWF

οι διαφημισεις ήταν το αγαπημενο μου εργο στην τηλεοραση,τοτε που ειχαμε μόνο κρατική τηλεόραση και οι διαφημίσεις έμπαιναν στο τέλος.

Αλλα οι συγκεκριμένες έχουν ένα πιο ειδικό σκοπό.

Won Kar-Wai και αναρτημένα μυστικά.com

ήταν η επόμενη κινηση μου μετα την αναρτηση του τελευταιου αρθρου για τις Κουκλες. Να δω τελικα την ταινια.

Tην επόμενη, στην κινηματογραφικη λεσχη ξαναείδα το 2046 του Wong Kar-Wai. Για να το θυμηθω και να το καταλάβω. Μου ειχε αρεσει αισθητικα απο την πρωτη φορα αλλα δε μπόρεσα να το συνδέσω με το Ιn the mood for love που ειχε προηγηθει.

Αυτο που ελεγα οτι παρακολουθω τις λεπτομεριες και χανω το δασος… Οτι οι ασιάτες ειναι λιγο περισσοτερο Ποιητές… 

Το  αρθρο στο filmstew.com μου ξεκαθαρισε με τον πιο κατανοητο τροπο τη σύνδεση των δυο ιστοριών. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι το In the mood of love τελειωνει εκει οπου ο ηρωας επιχειρώντας ενα αρχαιο τελετουργικο , λέει το μυστικο στην τρυπα ενος κορμου δεντρου και το καλυπτει με λασπη. Το 2046 αρχιζει απο τη στιγμή που το μυστικο εχει κρυφτει και καλυφθει με λασπη.