Καλο καλοκαιρι

η katdefrag έμεινε σπίτι και κυκλοφορεί μόνο ο άλλος της εαυτός. Ετσι για αλλαγή!

 το παρελθόν μας έχει το βάρος που το αφήνουμε να έχει. Η σκέψη , η δουλειά μας επιτρέπουν να το ελαφρύνουμε.

 8 Οκτωβριου 2008. Ο Αδολφος Χιτλερ απορρίπτεται. Τί θα συνεβαινε αραγε εαν εκεινη τη στιγμή η Σχολη Καλων Τεχνών της Βιέννης είχε αποφασίσει διαφορετικά; Τί θα συνεβαινε άραγε εαν η Επιτροπή ειχε δεχθεί και δεν είχε απορρίψει τον Αδολφο Χίτλερ; Εάν είχε κολακέψει και στη συνέχεια αναδείξει τις φιλοδοξίες του ως καλλιτέχνη;

Εκεινη η στιγμή δε θα είχε αλλαξει μόνο την πορεία της ζωής του νεαρού Αδόλφου Χιτλερ , αλλα και τη ζωή της ανθρωπότητας.

Με απαρχή αυτό το γεγονός , ο Ερικ Εμμανουελ Σμιτ ακολουθεί βημα-βήμα και αντιπαραθέτει, τη ζωή του Χιτλερ που απορρίφθηκε και τη ζωή του Αδόλφου Χ. που έγινε δεκτός στην Καλών Τεχνών . Ο συγγραφέας δεν καταπιάνεται με ένα τυχαίο γεγονός αλλά με την ερμηνεία του ιδιου του γεγονότος. Ο Χιτλερ δεν είναι μόνο το θύμα αυτής της αποτυχίας αλλά και της ερμηνείας  που δίνει σε αυτή την αποτυχία.

 Το βιβλίο La part de l’autre του αγαπημενου θεατρικού συγγραφέα και λογοτέχνη συνοδεύεται στη γαλλική έκδοση απο τον πρόλογο του ιδίου. Από εκεί διαβάζουμε:

 Το λάθος που διαπράττουμε με τον Χίτλερ είναι ότι τον θεωρούμε ένα άτομο εξαιρετικό, ένα τέρας πέρα του φυσιολογικού, έναν βάρβαρο δίχως προηγούμενο. Ομως είναι ένα συνηθισμένο ον. Συνηθισμένο όπως το Κακό. Συνηθισμένο όπως εσύ και εγώ. Ποιός μπορεί να πιστευει με βεβαιότητα ότι δεν κινδυνεύει ; Από ενα λάθος συλλογισμό, από ενα πεισμα, απο το Κακό που ειπιβάλλεται στο ονομα αυτού που θεωρούμε Καλό; Η βιβλιογραφία για τον Χιτλερ είναι γεμάτη λάθη. Λάθη συναρπαστικά. Αφηγούνται αυτούς τους οποίους τα διέπραξαν, αφηγούνται την εποχή που τα παρήγαγε [...] Οσο προχωρώ , τόσο ανακαλύπτω ότι όλοι οι λόγοι διακατέχονται από μια αοριστη ιδέα : Ο Χιτλερ είναι ο Αλλος. [...]

Το βιβλίο στήνει μία παγίδα σε αυτή την ιδέα. Δείχνοντας πως ο Χίτλερ θα μπορούσε να γίνει κατι αλλο απο αυτό που ήταν, θα κάνω καθε αναγνώστη να νοιώσει πώς θα μπορουσε να γινει ο ίδιος Χιτλερ. [...]

Μετά από την εμπειρία του βιβλίου θα καλλιεργήσω την αίσθηση της ενοχικότητας: εάν αισθάνομαι λίγο ένοχος, δέ θα αποφύγω το συναίσθημα, αλλά θα το ξύσω , θα το αμβλύνω και στο τέλος θα του υποταγώ.

Μετα απο την εμπειρια αυτου του βιβλίου θα είμαι ακόμα πιο δύσπιστος απέναντι στους κοινούς τόπους. Σε ένα Κακό το να βρείς μία μοναδική αιτία δε σημαίνει σκεφτομαι, σημαινει γελιογραφώ, περιορίζω, κατηγορώ και δεν εξηγώ.

Μετά απο την εμπειρία αυτού του βιβλίου, θα υποπτεύομαι κάθε ανθρωπο που υποδεικνύει κάποιον εχθρό. Ο Χιτλερ είναι μια αλήθεια κρυμμένη βαθιά μέσα μας η οποία μπορει ανά πάσα στιγμή να βγει στην επιφάνεια

 Στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη με τον τιτλο Η άλλη εκδοχή .

σημείωση: Οι φωτογραφίες της ΑΣΚΤ Αθηνών είναι τραβηγμένες από την οδό Πειραιώς. Μια πολυ προσωπική ματιά που μαρτυρά έναν από τους λόγους για τους οποίους αγαπώ αυτό το βιβλίο.

Αρχίζω από την αρχή. Από τις λέξεις. Καραβια, θάλασσα, άνθρωποι. Καραβια στη θάλασσα. Ανθρωποι σε καράβια. Σε κίνηση. Σε ξεκίνημα. Σε γυρισμό.

 Eιμαι στο νησί. Στέκομαι. Μενω εδώ. Στο στερεο κομμάτι της γης. Στο σταθερό κομματι της ζωης μου. Οταν το καραβι σαλπαρει, το κοιταζω να φευγει. Να πηγαινει εκει που πηγαινει η επιθυμια μου μακρια στη θαλασσα, στον ωκεανο, στο βαθος του οριζοντα. Στρεφω το βλεμμα μου στις επομενες μερες.

Οι άλλοι ειναι στη θάλασσα. Κινουνται. Φευγουν. Ερχονται. Φτιαχνουν βαλιτσες. Στριμώχνουν αναμνήσεις. Οταν το καραβι σαλπαρει, βλέπουν το τοπίο των εμπειριων τους να απομακρυνεται. Εμάς να μένουμε. Οι άλλοι στρεφουν το βλεμμα τους στις προηγουμενες μερες.

Αν ειμουν αντικειμενο θα ειμουν χαρτης , παγκοσμιος. Αν ειμουν software θα ειμουν το Google Earth. Μου αρεσει η λογικη της distributed experience κατά το distributed intelligence.

Δεν ειμαι μόνη-μόνο εδώ- εγώ.

Με συμπληρωνουν οι ματιες, οι φωτογραφίες όλων απο την Πορταρα της Ναξου, από τις κορυφές της Salta. Θέλω να δω αυτο που ειδε ο γουατελματεκος ή ο ιρανός, και πιθανον (ή μαλλον σίγουρα) δεν εχω δει εγω.

Με γοητευει η δυνατοτητα ψηφιακού διακτινισμού. Μου αρεσει να οριζω διαδρομες και να τις ακολουθω χάρις στο τεραστιο ζεπελιν του μυαλού μου που αιωρειται πανω απο πολεις και χωρια και μου επιτρεπει να φανταζομαι τη ζωη των αλλων.

Σε λίγες μέρες πετάω για Παρίσι. Δώρο για τα γεννέθλιά μου. Για να είμαι εκεί το Μάη. 

Καποιοι θα δουν την προσγείωση εκεί κάπως έτσι.

ή απλά παρατηρώντας τη φύση…

Δε μου αρεσει να αναδημοσιευω ή να προωθω mail οταν δεν αναφερονται πηγες και δεν εχω διασταυρωσει προσωπικα την ορθοτητα τους. Για το συγκεκριμενο διαπίστωσα απλά οτι κυκλοφορει αυτες τις μερες στο παγκοσμιο ιστό και φιλοξενειται σε διαφορα blogs και ως God’s Pharmacy. Προφανως θα φτασει και σε εσας ωσονούπω, εαν δεν εχει ηδη .

Δεν ξερω εαν οντως ισχυουν ολα, αλλα έχει ενδιαφερον . Απολαυστε το ή δοκιμάστε τα!

Μια φέτα καρότο μοιάζει πολύ με το ανθρώπινο μάτι - είναι σαν να βλέπουμε την κόρη, την ίριδα και τις ακτινοειδείς ραβδώσεις του ματιού! ΝΑΙ η επιστήμη επιβεβαιώνει ότι τα καρότα προωθούν τη ροή αίματος στο μάτι και ενισχύουν τη λειτουργία του 

Η τομάτα είναι κόκκινη και έχει τέσσερις κοιλότητες ή κοιλίες. Και η καρδία είναι κόκκινη και έχει και αυτή τέσσερις κοιλίες. Η επιστημονική έρευνα δείχνει ότι η τομάτα είναι καταπληκτική τροφή για την καρδιά και το αίμα.
   Τα σταφύλια σχηματίζουν τσαμπί που έχει το σχήμα της καρδιάς. Η κάθε ρόγα μοιάζει με αιμοσφαίριο και έχει αποδειχτεί ότι τα σταφύλια είναι καταπληκτική τροφή προς υποστήριξη και ενίσχυση της λειτουργίας της καρδιάς, που εκτός τούτου εμπλουτίζει και ισχυροποιεί το αίμα.
 

Τα κοινά κόκκινα φασόλια μοιάζουν πολύ με τα ανθρώπινα νεφρά και όντως υποστηρίζουν στο κατακόρυφο τη λειτουγία τους.     

  Η μελιτζάνα, τα αβοκάντο, τα αχλάδια ενισχύουν την υγεία και τη λειτουγία της μήτρας, καθώς και του τραχήλου της μήτρας - ενδιαφέρον δε παρουσιάζει το γεγονός ότι το σχήμα τους θυμίζει πολύ αυτό το γυναικείο όργανο. Σήμερα, η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι η κατανάλωση ενός αβοκάντο την εβδομάδα συντελεί στην εξισορρόπηση των ορμονών μιας γυναίκας και ότι τη βοηθάει να χάσει το βάρος που έχει πάρει μετά από γέννα και ότι την προστατεύει από καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει δε το γεγονός ότι το άνθος του αβοκάντο χρειάζεται ακριβώς 9 μήνες για να αναπτυχθεί σε ώριμο φρούτο. Στα πιο πάνω λαχανικά και φρούτα υπάρχουν πάνω από 14.000!!! φωτολυτικές θρεπτικές ουσίες (η σύγχρονη επιστήμη έχει μελετήσει ΜΟΛΙΣ 141 από αυτές).

Τα σύκα είναι γεμάτα σπόρια και αναπτύσσονται ανά δύο. Τα σύκα αυξάνουν την κινητικότητα των σπερματοζωαρίων και έτσι βοηθούν στην καταπολέμηση της στειρότητας στους άντρες.      

Οι γλυκοπατάτα μοιάζει πολύ με το πάγκρεας και ενισχύει τη λειτουργία του παγκρέατος προσφέροντας ανεκτίμητη βοήθεια στους διαβητικούς με το να σταθεροποιεί το γλυκαιμικό δείκτη.

Οι ελιές ενισχύουν την υγεία και τη λειτουργία των ωοθηκών.

Τα γκρέιπφρουτ, τα πορτοκάλια και άλλα εσπεριδοειδή έχουν εκπληκτική ομοιότητα με τους μαστικούς αδένες γυναικών και όντως βοηθούν να παραμένουν τα στήθη των γυναικών υγιή και διευκολύνουν τη ροή του λέμφους εντός του λεμφικού συστήματός των στηθών. 

Τα κρεμμύδια έχουν το σχήμα κυττάρου. Η επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει ότι τα κρεμμύδια βοηθούν τα κύτταρα να απαλλαγούν από τοξίνες. Επίσης, όταν τα κόβουμε, παράγουν δάκρυα, καθαρίζοντας επιθηλιακά κύτταρα του ματιού.

 Το καρύδι μοιάζει με μικροσκοπικό εγκέφαλο με δύο ημισφαίρια και παρεγκεφαλίδες. Ακόμα και οι πτυχώσεις του καρυδιού του προσδίδουν την όψη του νεόφλοιου του εγκεφάλου. Γνωρίζουμε ότι τα καρύδια υποστηρίζουν την ανάπτυξη των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο.

Το σέλινο, το μποκ τσόι και το ρεβέντι μοιάζουν με κόκκαλα. Αυτές οι τροφές συντελούν στην ανάπτυξη δυνατών οστών. Τα οστά μας αποτελούνται κατά 23% από νάτριο. Αν δεν παίρνουμε αρκετό νάτριο με την τροφή μας, τότε το σώμα μας το αφαιρεί από τα κόκκαλα, με αποτέλεσμα αυτά να αποδυναμώνονται. Οι παρά πάνω τροφές ενιχύουν επομένως τη σκελετική μας δομή, όπως υποδηλώνει εξάλλου το σχήμα τους . 

ο Ενθουσιασμος μου φοραει Α κεφαλαιο. Εναν ολοκληρο χειμωνα στο νησι, περιμενουμε την ανοιξη. Περισσοτερο και απο το καλοκαιρι. Την Ανοιξη ΑΝΟΙΓΕΙ η μερα. Για να ετοιμαστουμε για το σχολειο, πια δεν αναβουμε τα φωτα. Εξω ειναι μερα, οχι μαυρο έρεβος.

Ειμαι παρα πολυ τυχερη. Στις συχνες μετακομισεις των τελευταιων χρονων, μονο αλλη μια φορα ειχα θέα στη θάλασσα. Αλλα αυτη εδω την ξεπερναει. Σχεφτηκα λοιπον, σημερα να βγαλω μια φωτογραφια για να σας πω καλημερα με αυτη. Βγηκα στη βεραντα και περιμενα τον ηλιο να αλλαξει θεση για να μη χτυπαει τον φακό. Εφτασε το Blue Star και ξαναεφυγε. Μπορει και να εχει ερθει και καποιο αλλο που εγω δεν αντιληφθηκα. Ο ηλιος με χτυπαει στο προσωπο. Θα χτυπαει και τους αχρωμους εως ροδαλους τουριστες που κατεβαινουν τρισευτυχισμενοι απο το καραβι.

Ανοιχτη προσκληση προς τους απανταχου bloggers να δημοσιευσουν μια φωτο με θεα απο το παραθυρο. Θα υπάρξη δυναμικη συσπειρωση των διασκορπισμενων σε παραμεθοριο κτλ κτλ ??

Καλημεεεεεεεεεεεεεεεεερα!! Σας αγαπω πολυ (κατι απο Μαρια Αλιφερη κανει αυτο)

ΥΓ. Παραθυρο σε ο,τιδηποτε ανοιγουμε μια καινουρια μέρα

ΥΥΓ. Οι μη bloggers, απλα μου στελνουν τη φωτο (μαζι με τα δικαιωματα δημοσιευσης) και το διεκπεραιωνω βεβαιως, βεβαιως.

 θεα και με κεραιες (παρόλα αυτα δεν πιανει καθαρή εικονα;-).

Eπειδη καλό ειναι να υπαρχει αντιλογος και ακόμα περισότερο ΗUMOR , αναρτώ το super duper WEB 2.o comics, σε απάντηση προφατης δημοσίευσης στο ομογαλακτο blog chatedit.

οι διαφημισεις ήταν το αγαπημενο μου εργο στην τηλεοραση,τοτε που ειχαμε μόνο κρατική τηλεόραση και οι διαφημίσεις έμπαιναν στο τέλος.

Αλλα οι συγκεκριμένες έχουν ένα πιο ειδικό σκοπό.

ήταν η επόμενη κινηση μου μετα την αναρτηση του τελευταιου αρθρου για τις Κουκλες. Να δω τελικα την ταινια.

Tην επόμενη, στην κινηματογραφικη λεσχη ξαναείδα το 2046 του Wong Kar-Wai. Για να το θυμηθω και να το καταλάβω. Μου ειχε αρεσει αισθητικα απο την πρωτη φορα αλλα δε μπόρεσα να το συνδέσω με το Ιn the mood for love που ειχε προηγηθει.

Αυτο που ελεγα οτι παρακολουθω τις λεπτομεριες και χανω το δασος… Οτι οι ασιάτες ειναι λιγο περισσοτερο Ποιητές… 

Το  αρθρο στο filmstew.com μου ξεκαθαρισε με τον πιο κατανοητο τροπο τη σύνδεση των δυο ιστοριών. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι το In the mood of love τελειωνει εκει οπου ο ηρωας επιχειρώντας ενα αρχαιο τελετουργικο , λέει το μυστικο στην τρυπα ενος κορμου δεντρου και το καλυπτει με λασπη. Το 2046 αρχιζει απο τη στιγμή που το μυστικο εχει κρυφτει και καλυφθει με λασπη.

Και επειδη η φιλη leila την περασμενη εβδομαδα αναρωτιοταν για τα τυχαια γεγονοτα, συνειδητοποιησα και εγω χθες ότι χωρις να το αναζητησω επεσα σε ένα πολυ ενδιαφερον και ιδιορρυθμο blog το οποίο λειτουργει οπως ο κορμος του δεντρου. Οι αναγνωστες στελνουν ανωνυμα το μυστικό τους γραφοντας το σε μια καρτα που εχουν δημιουργησει οι ιδιοι.

Διχως να το χαρακτηριζει η λογικη κλειδαροτρυπας, το POSTSECRET.COM εκθέτει (σχεδόν)χειροπιαστές αποδειξεις για τον λογο για τον οποιο η φανερωση ενος μυστικου αλλαζει συνθέμελα το τοπίο μιας ιστοριας (κινηματογραφικής ή μη).

Απολαυστικό για το παιχνίδι των υποθέσεων στο οποιο αυτομάτως μας βάζει!

Στο γραφειο μου στο Pascalοσπιτο είχα μια αφισα απο την ταινια Dolls (2003) του Kitano . Θυμαμαι με ειχε συγκινησει η ομορφια των χρωματων  και  η συλληψη του τροπου με τον οποιο οι ηρωες στεκονται -σαν αποκομμενοι- απο το θεατρικο σκηνικο-φυση; Τοσο ονειρικη και εντονα συγκινησιακη, για εμενα είχε εκπληρωσει το σκοπο της ως φωτογραφια . Δεν είδα ποτε την ταινια στον κινηματογραφο.

Η ασιατικη αισθητικη μου ταιριαζει απολυτα. Σε βαθμο που δε παρακολουθω πια τις ιστοριες αλλα τα στολιδια τους: τα σχεδια των υφασματων, τα σερβιτσια του τσαγιου, τη θεατρικότητα της φυσης, τις εκφρασεις στα προσωπα των ηρωων. 

Η τεχνη της ζωγραφικης σην Αρχαια Κινα κατειχε την ιδια θεση με την ποιηση, κατι που στη Ευρωπη αρχισε να συμβαινει στην Αναγεννηση. Ο εικαστικος δεν ασχολουταν απλα με την απεικονιση, την πιστή αντιγραφή της φυσης. Επιδιδοταν σε ενα εργο διαλογισμού, θέτοντας μια ιδεα στο μυαλο του και δουλευοντας την σε όλες τις πιθανες της εκφανσεις χωρις να απομακρυνεται απο αυτη.

Οι Κινεζοι ζωγραφοι, δεν ζωγραφιζαν στο υπαιθρο θεματα ενταγμενα στο φυσικο τους περιβαλλον. Συμφωνα με τον E. H. Gombrich, εξασκουνταν στην απεικονισή των θεματων τους μεσω  διαλογισμου  και συγκεντρωσης και στη συνεχεια παρατηρουσαν τη φυση, θέτοντας της απευθειας ερωτηματα προκειμένου να συλλαβουν την εκφραση του τοπιου. Λειτουργουσαν δηλαδη οπως οι ποιητες που ανακατευουν εικονες που ανακαλουν στο νου τους κατα τη διαρκεια μιας βολτας στη φυση.

Φαινεται καθαρα στη φωτογραφια της ταινιας. Ειναι ενα ειδος μικρης ποιησης, που στοχο δεν εχει να απεικονισει με ρεαλισμο την πραγματικοτητα αλλα να αποτυπωσει τα συναισθηματα του δημιουργου του.